De Rozenhof 10 jaar

Het Spectrum De Rozenhof is 10 jaar geleden gestart. Twee medewerksters en een vrijwilligster vertellen over hun betrokkenheid bij deze speciale unit voor palliatieve zorg. 

‘Aan het laatste stukje zorg voegen wij echt iets toe’

Is het zwaar? Moeilijk? Wordt er wel eens lachen? Dergelijke vragen krijgen de collega’s van Het Spectrum De Rozenhof regelmatig. Werken op een palliatieve unit waar mensen hun laatste levensfase doorbrengen heeft een heel somber en droevig imago. Maar dat beeld klopt zeker niet, al is iedereen het er wel over eens: dit is vooral fijne werkplek met een warme sfeer.

Het is alweer tien jaar geleden dat de eerste gasten in Het Spectrum De Rozenhof werden ontvangen. Hier staat 24 uur per dag een medisch team klaar om de mensen die er verblijven te verzorgen. Vrijwilligers zijn er om hen nog meer persoonlijke aandacht te geven.

Marianne Lambregts en Vanessa Pannevis werken er vanaf het begin en net als hun andere collega’s hebben zij bewust voor dit werk gekozen. Marianne: “Door de kleine groep gasten kunnen we de tijd nemen hen aandacht te geven. Bij binnenkomst zijn mensen vaak heel gespannen, want wat gaat er allemaal gebeuren? Daarna zien we al snel de ontspanning en vertellen ze hoe fijn ze het vinden in De Rozenhof en de rust waarderen. Dat is zo’n mooi compliment!”

“Dat komt ook doordat wij als team goed op elkaar zijn ingespeeld. We werken al heel lang samen en we kennen elkaars kwaliteiten”, zegt Vanessa. “We zijn allemaal anders en allemaal ergens anders goed in en gunnen het elkaar.”

Met het hart

Dit is werken met heel ons hart, stellen beiden. “Aan dat laatste stukje zorg voegen wij echt waarde toe”, zegt Vanessa. “Mensen nemen ons in vertrouwen, ook over hun angsten, want wij staan open voor alle vragen en luisteren. Mensen willen niet alles delen met hun naasten, want zij willen hen het verdriet en de zorgen besparen.”

Marianne: “Inmiddels kunnen wij hen door onze ervaring goed bijstaan. Daarnaast werken we nauw samen met onder meer specialiste ouderengeneeskunde Geertruid van Merwijk. Als iemand aan ons vertelt bang te zijn voor bijvoorbeeld de pijn, geven we dat aan haar door. Samen bekijken we dan hoe wij kunnen helpen om de angst weg te halen met advies en/of pijnbestrijding.”

Vrijwilligers

Hilda Vink is al enkele jaren als vrijwilliger verbonden aan De Rozenhof. Samen met collega-vrijwilligers zorgt ze voor de extra persoonlijke zorg en aandacht. “Ik heb jarenlang in de zorg gewerkt en wilde graag in de palliatieve zorg vrijwilligerswerk doen. Soms zit ik alleen maar naast iemand, te luisteren. Andere keren geniet ik samen met gasten van hun lievelingsmuziek. Of ik help hen tussen de middag met eten.”

“Het komt ook voor dat ik samen met mensen informatie opzoek omdat zij nog iets willen regelen of weten. Daarmee willen zij hun kinderen of naasten niet belasten en dus vragen zij het aan ons.”

Lachen

Nog even terugkomen op het lachen. Ze krijgen het alle drie vaak te horen: ‘bij jullie wordt zeker niet vaak gelachen’. Maar het tegendeel is waar, want humor helpt zeggen ze alle drie. “We lachen juist veel met de mensen en met elkaar. De grapjes verlichten de sfeer en het zorgt voor ontspanning.”

De speciale zorg die zij geven, wordt steeds bekender in Dordrecht. Zeker voor mensen met meer complexe zorg of een klein netwerk, is De Rozenhof een goede plek om de laatste levensfase door te brengen. Naast mensen van buitenaf, hebben zij ook al enkele keren een collega verzorgd tijdens diens laatste weken. “Dat iemand zich zo veilig en vertrouwd bij ons voelt en zegt: willen jullie voor mij zorgen. Dat maakt grote indruk”, zeggen Marianne en Vanessa. “Het is zo’n kwetsbare periode en dan leggen ze dat in onze handen. Dat raakt ons.”

De Rozenhof 10 jaar
Marianne, Hilda en Vanessa kozen bewust voor het bieden van palliatieve zorg.